موضوع: نحوه اخذ و تعیین تکلیف تضمین دریافتی بابت واردات ماشین آلات و تجهیزات خطوط تولید در اجرای بند (الف) ماده (۳۹) قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور

به منظور تسهیل در امور مودیان محترم مالیاتی و در راستای کمک به واحدهای تولیدی و معدنی با ملحوظ نظر قرار دادن مفاد دادنامه شماره ۱۴۰۴۳۱۳۹۰۰۰۳۰۰۳۶۳۰ مورخ ۱۴۰۴/۱۱/۲۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، در اجرای مفاد تبصره (۴) ماده (۸) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب ۱۴۰۰/۰۳/۰۲ مقرر می دارد

1- ادارات امور مالیاتی با رعایت الزامات صدور چک در سامانه بانکی صیاد نسبت به أخذ چک صیادی تضمین با تاریخ حداکثر شش ماه از تاریخ نامه گمرک جمهوری اسلامی ایران به اداره امور مالیاتی مبنی بر اخذ تضمین اقدام نمایند.

تبصره – حسب صلاحدید ادارات امور مالياتي أخذ تضمين بانكي و سایر تضامین بلامانع می باشد.

2- چنانچه پس از سررسید تضمینهای دریافتی از مؤدیان موضوع بند (الف) ماده (۳۹) قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور با بررسی دفاتر یا اجرای مفاد ماده (۱۳) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب ۱۴۰۰ مبنی بر اینکه ثبت معاملات خرید) و (فروش) در سامانه مودیان به منزله ثبت در دفاتر قانونی است حسب مورد) و یا هرگونه مستندات قابل اتکا ،دیگر عدم فروش ماشین آلات معنونه محرز گردد؛ تضامین دریافتی (چک) با رعایتهر سایر مقررات مسترد میشود.

تبصره – در صورت فروش ماشین آلات خطوط ،تولید چنانچه مودی فروش و مالیات و عوارض ارزش افزوده فروش را ابراز و نسبت به پرداخت یا ترتیب پرداخت مالیات و عوارض ابرازی اقدام نموده باشد، تضمین های دریافتی با رعایت مقررات موضوعه مسترد میشود و در صورت فروش ماشین آلات مطروحه، چنانچه مالیات و عوارض فروش آنها پرداخت یا ترتیب پرداخت نشده باشد مستفاد از مقررات تبصره (۴) ماده (۸) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب ۱۴۰۰ حداکثر تا میزان مالیات و عوارض واردات آنها و تا سقف بدهی مالیات و عوارض بابت فروش آنها تضمینهای یاد شده وصول می گردد.

3- بررسی مستندات به منظور تعیین تکلیف تضمینهای دریافتی صرفاً در حدود مالیات و عوارض ارزش افزوده، واردات ماشین آلات خطوط تولید بوده و به منزله رسیدگی موضوع تبصره ماده (۱۴) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب ۱۴۰۰ نمی باشد.

4- صرف نظر از آنکه ماشین آلات خطوط تولید در راستای تولید کالا و خدمات معاف یا مشمول” و یا “کالا خدمات معاف و مشمول به صورت توأمان به کار گرفته شود مالیات و عوارض خرید پرداختی مربوط به ماشین آلات خطوط تولید قابل ،کسر تهاتر و استرداد می باشد.

تبصره – وفق مفاد تبصره (۴) ماده (۸) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب ۱۴۰۰ صرفاً مالیات و عوارض خرید مربوط به ماشین آلات خطوط تولید قابل کسر تهاتر و استرداد میباشد و این موضوع قابل تسری به تجهیزات مربوط نمیباشد. مالیات و عوارض پرداختی بابت تجهیزات حسب مقررات موضوعه از جمله مفاد تبصره های (۲) و (۳) ماده (۸) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب ۱۴۰۰ به عنوان اعتبار مالیاتی قابل پذیرش خواهد بود.

مادامی که وجه تضمینهای مذکور وصول و به حسابهای تعیین شده از سوی سازمان امور مالیاتی کشور واریز نشود از این بابت اعتبار مالیاتی برای مودی محسوب نخواهد شد.دستور العمل فوق جایگزین دستور العمل شماره ۲۰۰/۱۴۰۲/۵۱۲ مورخ ۱۴۰۲/۱۲/۰۹ با اصلاحات بعدی، از تاریخ صدور این دستورالعمل میگردد.